Bezmyślnie biegam wśród drzew,
bawię się w najlepsze w śród ptaków.
Nie boje się mew,
a nawet czerwonych maków.

Jestem obecna w każdej z ksiąg zakazanych
ta najgorsza z kart historii.
Opowiadają o mnie chłopcy namolni,
cierpi każdy z odrzucanych.

Staram się być heroiną,
gorzką alabastrową krainą.
Kończącą gdzieś w niebycie podniebnym.
W słowach unoszona chwalebnych.

Brzydka istota z dna duszy niemoralnej,
krążąca wśród ludzi jako bestia.
chociaż status nienamacalnej
mi dano, to tylko kwestia,
nim zacznę dobijać.